webmaster, 19 oktober 2008
Zuid-Afrika Pretoria

Lesedi

Lesedi

Maandag 13 oktober tot vrijdag 17 oktober ’08
Dumela wena!! Ke ya go rata!! (Hallo jij, ik hou van je) Dit is in het ZOETOE!!
Hoe gaat het toch met jullie????
Wij hebben deze week echt heeeeel veel meegemaakt. Ik leef nog steeds een beetje in een droom, omdat het zo’n grote omschakeling is van leven in een township, naar leven in luxe.
Deze week zijn we naar Soshanguve geweest. Dit is een heel groot arm township aan de rand van Pretoria. In het township is ook een kerkje en een schooltje erbij, wat Lesedi heet (dat betekend licht). Ooooh!!! Ik was zoooo verschrikkelijk zenuwachtig toen we gebracht werden! We wisten niet waar we terecht zouden komen, hoe het is om zonder materialen les te geven en hoe het is om als blanke in een township te wonen. Spannend hé!!!

Maandag 13 oktober ’08
Op de heenweg zagen we een grote vuilnisbelt waarop allemaal mensen liepen met plastic tassen. De afslag achter de vuilnisbelt moesten we nemen, nog een ministukje verder rijden en daar was de school: LESEDI! We werden gelijk verdeeld over de groepen. We kregen allemaal een eigen klaslokaaltje. Ik krijg de allerkleinsten. Graad R. Ze zijn echt zooooo schattig!! Dit lieve zwarte gezichtjes met grote bruine ogen. Zo mooi!!
Ik heb 23 kinderen in de klas, met heeeeeel moeilijke namen: Tshutoganopala ofzo, hahaha! Het is echt moeilijk om te onthouden! Op deze school leren we pas echt hoe het is om les te geven zonder materialen, want er is echt bijna niks! Ik wilde ze graag de cijfers leren schrijven. 1, 2, 3. Maar er is geen papier en niet voor alle kinderen een potlood. Dus eerst hebben 10 stokken gezocht, 9 steentjes enzovoort, haha! En daarna hebben we met een stok alle cijfers in het zand geschreven. De kinderen zitten echt de hele tijd aan me te aaien en te voelen. Tijdens de pauze gaan de kinderen brood eten. 1 voor 1 komen ze bij me met een klein stukje brood, hahaha, ik vind het zo lief!! Ze hebben niet veel, maar willen alles delen! Het brood zag er wel klef en nattig uit door al die zweethandjes, dus ik ‘bewaarde’ het brood maar even op het hoekje van mn bureau, haha. Na de pauze gingen we lekker buiten spelen, MAAAR toen ik terug kwam voelde ik opeens gekriebel op mijn hand. TOEN zag ik tot mijn grote schrik dat het hele bureau onder de mieren zat!! :O Met een doekje heb ik het er maar een beetje proberen af te vegen. Het is me opgevallen dat de kinderen heel weinig spelen. Het enige wat ze hebben is een box met allemaal kapot en oud speelgoed erin. In Nederland hebben we een bouwhoek, schrijfhoek, huishoek, luisterhoek en nog maar op of het is er! Ik heb nu hier voor de kinderen een soort kiesbord gemaakt. En ik heb allemaal hoeken gemaakt (voor zover dat kan, haha) want echt ALLES ligt door elkaar. De kasten vallen zowat uit elkaar, of kunnen niet eens meer open omdat ze vast zitten door een verzakking.
Deze week wil ik dus echt lekker met de kinderen gaan spelen in hoeken en het kiesbord introduceren. EN al die troep sorteren en netjes in kasten zetten. OOOH, ik ben nu ZOOO enthousiast over alles! Ik niet wachten om te beginnen!! De leeshoek is heel gaaf geworden met kleden en boekjes. En ik wil graag nog een verteltafel maken, maarjah…al deze ideeën kan ik natuurlijk niet op 1 dag doen, dan raken de kinderen helemaal in de war!
Oooh, er is zo’n lief meisje van drie jaar bij me in de groep. Boganje, heet ze. Ze komt de hele tijd knuffelen en kusjes geven. Ze praat ook de hele tijd Zoeloe met me! Dan zeg ik: I can not understand you, speak English! En dan zegt ze: Ke haj moaj haluhleu! Hahaha! Aan het einde van de dag (die hier echt snikheet was) gaan de meisjes mn haar vlechten. Hier zijn ze daar allemaal zo goed in! Maar na een tijdje draaide ik me om en toen zag ik dat er ook opeens allemaal jongetjes in mn haar aan het vlechten waren!
Als alle kinderen naar huis gaan, wachten we vol spanning tot onze gastouders komen. In wat voor huisje zouden we komen? En hoe zouden ze zijn?
Jellien wordt opgehaald door de dominee van de kerk. Anita zit bij een heel lieve familie en Wolter komt bij een juffrouw van de Lesedi school. EN DAN…blijven Lea en ik over!! We horen dat we bij elkaar zitten!! Het gezin waar we bij zijn is zo arm, dat ze gewoon in de school wonen. Er staat een klein schuurtje met bedden erin op het schoolplein en daar mogen wij slapen. De ouders en kinderen zijn zoooo ontzettend lief!! De moeder werkt van ‘sochtends 6 uur tot ‘savonds 6 uur. En de vader heeft net zijn studie theologie afgestudeerd. We hebben 1 zusje en 2 broerjes, waarmee we in het schuurtje slapen! Omdat we gewoon op school wonen, konden we lekker in onze klaslokaaltjes alles voorbereiden voor morgen. Ik heb er nu al zin in!! Daarna gingen we met onze ‘broertjes en zusjes’ kaarten. We hebben ze Bullshit aangeleerd. Daar zaten we dan, lekker in het zand onder een boom, totdat het donker werd. Heeel gezellig! Ondertussen komt de moeder thuis van haar werk. Ze heet Monique en praat heel zachtjes en lief. Het eten heeft de vader gekookt en smaakt echt erg lekker! Ze hebben geen tafel, maar eten om een soort bureautje heen. Nu liggen we hier met de 3 kinderen gezellig in bed. Eentje heeft volgens mij net een scheet gelaten, hahaha!
Weetje wat zo mooi is: Omdat de mensen hier zo aardig zijn en we echt de liefde naar elkaar voelen, maakt het niet meer uit dat we geen douche hebben, niet veel kunnen eten en arm leven. Want we hebben elkaar!!

Dinsdag 14 oktober ’08
Heeeey!! Ik zit hier helemaal uitgeput en bezweet op het bankje voor ons huisje, wat op het schoolplein staat! Vannacht was het zo grappig want het wc hokje is buiten. Daar liep ik dan in mn pyama over het schoolplein, hahaha! Vannacht was het ook snikheet in dat kleine hokje, maar we werden zo lief wakker gemaakt en kregen eten, terwijl de andere kinderen al op het schoolplein speelden. Daarna gingen we naar het office van de school, waar ze iedere ochtend samen met al het personeel beginnen met een Bijbelstudie. Dit was heeeel erg mooi. We lezen een stuk uit Romeinen en praten er dan met elkaar over. Om 8 uur gaat de bel. Alle kinderen gaan in lange rijen staan met hun armen uitgestrekt voor zich. Ze zeggen: Goodmorning educaters, goodmorning friends. De directrice zegt: Goodmorning children, how are you? Dan zeggen de kinderen weer in koor: We are fine and how are you? Directrice: I am fine, thank you. Dan gaan de kinderen in rijen naar hun klaslokaaltje, terwijl ze zingen: Father Abraham has many sons, yes many sons has father Abraham. I am one of them and so are you, so let us praise the Lord!!
Nadat ik met de kleuters lekker gezongen heb (dit kunnen ze heeeeel goed) en uit de Bijbel gelezen, ga ik beginnen met het kiesbord. Ik dacht bij mezelf: “Dit kan echt een flop worden!” MAAR…ongelooflijk!! Het werkte zo goed!! De kinderen speelden heerlijk in de hoeken. Ik had nieuw materiaal aan ze gegeven, waarmee ze het hele uur gespeeld hebben!! De kinderen klaagden toen ik zei dat het alweer tijd was om op te ruimen.
We hebben nog bonen met de kinderen geplant. Wat heb je nodig om een zaadje te laten groeien? Aarde, water en zon. MAAR…het is zo moeilijk dat alles in het Engels moet, want sommige woorden weet ik echt niet!! Ik had op het bordje getekend: This is a steel, this is a flower, this is a leaf, MAAR…hoe zeg je toch wortel in het Engels?? Hahaha! Dus ik probeerde het een beetje tactisch: And who knows what this is? Maar jammer genoeg wist niemand het, dus heb ik er maar CAROT bij geschreven!
Aan het einde van de morgen vroeg ik aan de kinderen om alles heel netjes op te ruimen. Als ik terug was, moest alles CLEAN zijn, had ik gezegd. Ondertussen liep ik even naar de klas van Wolter, om te kijken hoe hij het had. Maar toen ik terugkwam!! WHAAAAA!! Mn ergste nachtmerrie was uitgekomen!! De kinderen hadden bezems, zwabbers en borstels gepakt en waren met water de hele vloer aan het boenen!! MAAR …Hier ligt echt overal stof en zand!! Als ik ‘savonds met een nat doekje over mn gezicht ga, dan is hij helemaal bruin! En stof met water wordt PRUT! WHAHAHA!! Oooh, de kinderen bedoelden het zo goed, dus ik kon niet boos worden!
’s Middags gingen we met de ‘zus’ van Jellien naar de markt! Dit was ONGELOOFLIJK! Je voelt je gewoon een beroemdheid! Iedereen schreeuwde, zwaaide en riepen naar de anderen: White, white!! 1 man greep mn hand vast en zei: “Do you mind if I tough your skin?” Uhm....JAAA!
EN...Lea werd bijna beroofd! Terwijl er een man met haar wilde praten, deed hij stiekem zijn hand in haar broekzak!! ERG HE!! Lea kwam er op tijd achter (gelukkig zaten er alleen maar lolly’s in haar broekzak, haha). Gelukkig hadden we Wolter als onze beschermer. Telkens als we lastig gevallen werden, sloeg hij een arm om ons heen en riep: “She’s mine!!”
Hij had gewoon heel veel vrouwen.
Toen we weer op het schoolplein kwamen gingen we lekker een spelletje doen met de broertjes. Toen kwam de vader en vroeg of we willen koken. Natuurlijk willen we dat! We liepen het huisje in (dat is zo groot als onze garage). Er staat in 1 kamertje een groot bed, een keukentje, een wastob, een gastel en een bureautje om aan te eten met kuipstoeltjes eromheen. Zo arm als hier heb ik nog nooit geleefd. Maar….we liepen dus het huisje in en zagen daar 6 kippenpoten liggen!! De vader vertelde dat het kookstel het hier niet doet, daarom koken ze altijd in de school. We namen de kippenpoten, rijst en nog een soort kruiden (tenminste, ik denk dat het kruiden waren) mee naar de schoolkeuken en maakten een plan. Hoe kunnen we met zo weinig spullen, lekker eten maken? We dachten aan rijst met stukjes kip erdoor en dan die kruiden. Maarja, we hadden rauwe kippenpoten, dus begonnen we met een mesje het vlees eraf te schrapen. Al die aders en dat vel! Heeeel vies!! Lea kwam op het grandioze plan om de poten dan eerst te koken en dan in stukjes te snijden. Nadat de kip gekookt was, hebben we het vlees van de poot geschraapt en toen gebakken. Toen de rijst en kruiden erdoor en klaar is kees!
We gaven aan het gezin de rijst met al het vlees, in de hoop dat ze het nog een beetje lekker zullen vinden. Gelukkig zeiden ze van wel! Na de afwas hebben we geluisterd naar de kruisiging, wat de vader voor ons in het Engels uit de Bijbel leest. Het was zo bijzonder, want vanmiddag op de markt waren er ook al kerstversieringen te koop, terwijl het hier 35 graden is, hahaha!! Maar als het bij hun kerst is, dan is het natuurlijk hartstikke zomer!! Apart hé?
Bij het kraantje wat buiten is, het ik geprobeerd me een beetje te wassen. Ik dacht dat ik bruin was geworden van de zon, maar het was allemaal zand en stof. De mensen hier gaan altijd heel vroeg naar bed. Het is nu al kwart voor 8 en al helemaal donker en stil…..Zzzzlaap lekker!

Woensdag 15 oktober ’08
Vandaag hebben we een spelletjesdag georganiseerd! YOEHOOOEE!! We hadden 6 verschillende spelletjes. Om de beurt kwam de klassen en deden met ons het spel. Ik had snoephappen bedacht met ECHTE Nederlandse drop. Dit wilden de kinderen natuurlijk wel proberen! Als iedereen aan de beurt geweest was, leerde ik de kinderen BABYSHARK aan! Dit werd de topper van de week!! Op het laatst deed de hele school mee!!
’s Middags kwam de moeder van Jean (een jongetje uit mijn klas) omdat ze graag mijn haar wou vlechten. Ze kan het echt heel goed en snel! Ongelooflijk!
’s Avonds gingen we weer samen met de vader koken. Hij gaat ons leren om MILIpap te koken. MMMMMmmm. Dit eten de mensen in Afrika heel veel, omdat het zo goedkoop is, maar je raakt er wel vol van. Het is van mais gemaakt ofzo. Toen we lekker de milipap aan het maken waren, liet de vader ons nog een andere pan zien met wat we gaan eten bij de milipap. En weetje wat erin zat? Kippendarmen!! Lever en maag en bruin dik sap. En echte kippenpoten met voeten, nageltjes en alles eraan!
Het duurde een uur, voordat we gingen eten, maar dat hele uur zat ik met een ongedraaide maag en een vertrokken gezicht hahaha!
EN TOEN…kwam het moment van de waarheid. De borden werden volgeschept. Ons gezin eten dit altijd met hun handen. Ik keek naar het eten op mijn bord en toen naar de kinderen die lekker aan het smikkelen waren….Met het zweet op mn hoofd begon ik aan een darm, met een grote hap milipap erbij. Wat een opluchting toen ik de laatste hap doorslikte! Lea zat nog wel even te struggelen met haar darmen, maar ook zij had het na een tijdje op! Ik ben zo trots op ons! Maar…als jullie een keer milipap met darmen willen eten, dan moet je me thuis maar even om het recept vragen, want nu weten we hoe het moet!

Donderdag 16 oktober ’08
Vandaag begon de dag alweer heel vroeg. Om 6 uur! Maar de zon is dan al heel fel, dus we drijven gewoon dat schuurtje uit van de zweet. Het is zo lief dat de vader altijd zoveel werk voor ons doet. Hij heeft warme melk voor ons gekookt. En daarin doet hij een soort brokken, wat gaat smelten. Het smaakt niet zo lekker, maar ze zijn zo goed voor ons en geven alles wat ze hebben, dus dankbaar proberen we het een beetje weg te slokken.
In de klas hebben we weer zoooo leuke dingen gedaan! Ik zou hier echt nog veel langer willen blijven, want er zijn heeeel veel dingen waarmee we ze kunnen helpen. We hebben:
- Met klei onze naam geschreven. Op het bord stond: A – Apple. B – bal. C – cat. En zo alle letters van het alfabet. Ik zei tegen 1 jongetje: “Wat is de eerste letter van jou naam? Kom maar naar het bord. Je mag het aanwijzen.” En binnen een minuut stonden er 23 kinderen om het bord heen om de eerste letter van hun naam aan te wijzen!! In Nederland zouden ze zeggen: “Die heeft ADHD.” Want ze zijn ook heel druk en hebben harde stemmen. Als ik een vraag stel roepen ze: MEM MEM MEM MEM (juffrouw betekend dat)! Echt heeeeel enthousiast!!
- Het boek Krummel voorgelezen in het ENGELS!! De kinderen zaten ademloos te luisteren. Ze houden echt van verhalen vertellen en toneelstukjes doen. MAAR TOEN…kwam Krummel bij de slak op bezoek. EN…wat is slak in het Engels???? Dus (als ik iets niet weet in de Engels zei ik gewoon tegen de kinderen: Who know what this is?) ik vroeg het aan de kinderen. Maar niemand wist het!! Oh nee…. Wat nu? Dus ik zei: And then Krummel came by the SLAAK. Hahaha!
- We hebben natuurlijk weer in de hoeken gespeeld. Dit vinden ze echt heel leuk. Al voordat de school begon zei een jongetje: “Mem…ik weet al in welke hoek ik straks ga spelen: writing corner.” Schattig hé? Maar weetje wat wel zo is??? De kinderen hebben dus bijna geen materialen om mee te spelen. En nu hadden wij dus allemaal mooie spullen voor ze meegenomen: puzzels, memorie, domino enzovoort. Maar ze weten niet hoe ze ermee om moeten gaan. Iedereen wil er zo graag mee spelen dat ze eraan gaan trekken of de ene speelt met dat stukje puzzel en de ander met dat stukje. Dat binnen de kortst keren de puzzelstukjes door de klas zwerven. Ik heb ze nu al heel vaak voorgedaan hoe je de puzzels moet terugleggen, dat alle stukjes bij elkaar horen en dat ze je ze altijd weer samen moet opruimen, maar ze moeten echt nog leren hoe ze met alle materialen om moeten gaan.
- Na de grote break kwam ik terug in de klas, terwijl de kinderen in de hoeken speelden. EN HET STONK!! Echt heel erg naar poep! Ik voelde mn neus en kwam uit bij een jongetje die in zijn broek gepoept heeft. HEEEL VIES!! En…dit gebeurt natuurlijk soms in een kleuterklas. Maar in Nederland, als ik dan thuiskom, ga ik gelijk douchen. Maar hier is geen douche! Dus ik voelde me zooooo vies!!
- We hebben heel schattige tekeningetjes gemaakt voor de mensen in Nederland. Als we thuis komen, gaan we een project doen voor deze Lesedi School. De kinderen hebben lieve tekeningen gemaakt en ik heb erop geschreven: Thanks for your donation.
EN TOEN…zat de dag er alweer op. We hebben met de hele school nog even gebabysharkt en toen werden we opgehaald door de ‘vader’ van Jellien. Hij ging ons meenemen naar een heel bijzondere plek. Lea kon jammergenoeg niet mee, want zij gaat nu haar haar laten vlechten.
Op de wereld zijn er 2 plekken waar een heel grote meteoriet is ingeslagen. EN…hier in Soshanguve is 1 van zo’n plek. Volgens mij is in Mexico de andere.
Het was echt een heeeeeel groot gat in de grond. In het midden van het gat was een meertje. De dominee vertelde dat het nog altijd een mysterie is dat er altijd water in dat meertje is, want het is er heeeel erg warm en droog, er is nergens een rivier in de buurt en het heeft al maanden niet meer geregend. Apart hé? Daarna zijn we door het township gereden, opweg naar zijn moeder. Zij woont in zo’n heel klein hutje van golfplaten. Ze was zo hartelijk en gastvrij. We werden binnen uitgenodigd. Net als bij ons huisje staat alles in 1 grote kamer. Een teiltje, bed, keuken, tv, maar geen wc. Want die hebben ze buiten. Ze hebben geen waterleiding, dus dit halen ze iedere dag op bij een bron. Het leven is zo anders hier, dat kan ik je niet uitleggen voordat je het zelf gezien hebt. Maar ze zijn zo dankbaar en tevreden! Op de deur zat een sticker geplakt waarop stond: Tel je Zegeningen 1 voor 1.
Toen ik terug kwam op het schoolplein zaten Lea, Sarah en onze ‘zus’ nog bezig met vlechten. Het wordt echt heel mooi!! Ondertussen gebeurde dit:
Onze broertjes hebben een vogeltje gevangen met een steen. Ze hebben met een ijzerdraadje zijn kop eraf gehaald en samen met hun vader de veren eruit geplukt. En nu zitten ze hem aan het braden boven een vuurtje, hahaha! Ons zusje vertelde: Vroeger, als we vader en moedertje speelden, dan wilden we altijd lekkere dingen koken en dan gingen we vogels vangen en opeten.” WHAHAHHA! Daar had ik echt nog nooit van gehoord!
Ik heb ook een stukje van het vogeltje geproefd en eigenlijk… was het best wel lekker!
Om een uur of 6 valt de stroom uit! En dan is het altijd al pikkedonker. MAAAAR… Ze zaten nog bezig met het vlechten van Lea haar haar. Nu zitten we gezellig met de hele familie om Lea en Sarah heen, terwijl de moeder de kaars vasthoudt en wij verhalen aan elkaar vertellen. Weetje wat ze niet wisten? Dat blanken ook bruin kunnen worden door de zon!! Ze vonden het zo apart!! En toen ik vertelde over de zonnebanken, keken ze helemaal zo! :O
Ze hebben me ook Zoetoe leren praten:
Hallo Dumela
Bedankt Ke a le boga
Nacht Dumela
Dag Motshegote
Vis Tlhapi
Jij Wena
Ik Nna
Ik hou van je Ke ya go rata
Om acht uur kwam de stroom weer terug. We hebben nu al een beetje afscheid van elkaar genomen…want morgen…. Zucht….dan is het alweer voorbij. De tijd vliegt!!

Vrijdag 17 oktober ’08
Vandaag is het de laatste dag. Met de kinderen hebben we van steentjes huizen gebouwd. Het zag er zoooo mooi uit!! Ze zijn heel creatief. Van papiertjes maakten ze een bed, van blaadjes een tv en van zaadjes maakten ze een keukentje. Ze deden heel goed hun best. We hebben heel schattige poppetjes gemaakt waarmee we in de huisjes gespeeld hebben.
Na de grote break hebben we de heeeeele school bij elkaar geroepen EN…we gingen dansen! Het was zoooo gaaf!! Sjapdoebie boeolie aaabaaa!! We stonden in een grote kring van 100 mensen en hebben gedanst en geswing tot we niet meer kunnen. Zelfs de oude juffrouw deed mee, hahaha! Supergezellig!
De juffrouw vertelde dat de ouders van de kinderen tegen haar zeiden: “De kinderen willen nu zo graag naar school!” Hier in de kring hebben we ook gelijk afscheid genomen, snik snik. En toen moesten we weer terug naar Pretoria.

We hebben zo´n ontzettend gave tijd hier gehad! Hiervan heb ik meer geleerd dan van alle andere weken. En ik hoop echt dat jullie ook voor deze school en mensen willen bidden.
De rest van de dag hebben we in rozen en geuren verteld wat we hier allemaal meegemaakt hebben, we konden gewoon niet stoppen met vertellen!!
Lesedi heeft mn hart!!

Naar Alie in Zuid-Afrika bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl